ارتباطات میان فرهنگی در گردشگری

دربارۀ کتاب

همان­طورکه در پدیدۀ گردشگری، افراد و سرمایه‌­ها جابه‌جا می­‌شوند؛ به تناسب آن، فرهنگی که ملکۀ ذهن آدمی است با جابه‌جایی‌­ها به سرزمین ناشناختۀ دیگری می‌­رسد. اگرچه در آغاز اندکی بیگانه نشان می‌­داد؛ امّا با رفت و آمد مکرر گردشگران نه‌تنها ویژگی­‌های فرهنگ مبدأ به کشور مقصد منتقل شد، بلکه فرهنگ مقصد در کشور مبدأ نیز گسترش یافت.

ما در جنگلی از فرهنگ‌ها سیروسیاحت می‌کنیم: فرهنگ‌های بالندۀ شرقی، فرهنگ‌های صنعتی غربی و فرهنگ‌های اصیل قبایل و عشایر آسیایی و آفریقایی. همۀ این فرهنگ‌ها درکنار هم قرار گرفته و به تعامل با یکدیگر مشغول‌اند و تکنولوژی‌های جدید سفر را برای مردمان تسهیل کرده‌اند. هرکس اگر بخواهد، به‌راحتی می‌تواند به نقاط دوردست جهان سفر کند و از فرهنگ سزمین خود، فرسنگ‌ها فاصله بگیرد. جهان کوچک شده است، حتی از دهکدۀ موردنظر مارشال مک لوهان هم کوچک‌تر.

شناخت این دنیای مشترک برای انسان‌های کنجکاو امروزی بسیار ضروری بوده و چگونگی برقراری ارتباط بین آنان، از اهمیت سرشاری برخوردار است. در این شناخت، ضمن دستیابی به دانشی ارجمند، برکاتی وصف‌ناشدنی نصیب گردشگران این جنگل انبوه می‌شود: برکات اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی…

علی­‌اکبر فرهنگی و زهرا طهماسب‌­­پور در کتاب ارتباطات میان فرهنگی در گردشگری طی فصول سه­‌گانه، مفهوم و تاریخچۀ علم ارتباطات و دلایل پیدایش و اهداف آن را مد­نظر قرار داده­اند. از دیگر موضوعاتی که مورد نظر مؤلفان بوده است، ارتباطات جوامع، توسعۀ ارتباطی میان افراد، اَشکال مختلف ارتباطات میان فرهنگی، هوش فرهنگی و رویکرد کشورهای اسلامی به گردشگری و جایگاه گردشگری در کشورهای امارات متحدۀ عربی، عمان، مالزی و عراق است.
مخاطبان کتاب ارتباطات میان‌فرهنگی در گردشگری نه‌تنها دانشجویان رشتۀ گردشگری­‌اند، بلکه باستان‌­شناسان، مردم‌شناسان، پژوهشگران و علاقه‌مندان به حوزۀ زبان و فرهنگ ایرانی نیز می‌­توانند از مطالب این اثر ارزشمند بهره ببرند.