آشنایی با میراث فرهنگی (آموزش عمومی)

چرا این کتاب؟

سازمان میراث فرهنگی کشور مسئول و عهده‌دار میراث فرهنگی ملموس و مادی ایران است. گرچه عنایتی نیز به میراث فرهنگی غیر ملموس و معنوی دارد و مطالعه و پژوهش، حفظ و مرمت و نگه‌داری و معرفی آموزش میراث فرهنگی ایران را طبق قانون برعهده دارد.

بدیهی است نگه‌داری کلیه عناصر گذشته نه مطلوب است و نه ضروری. بنابراین آن دسته از اشیاء و اموالی که نشان دهنده فرهنگ باشد، مورد توجه قرار می‌گیرد زیرا این آثار می‌توانند بازگو کننده و برقرار کننده ارتباط فرهنگی انسان در طول تاریخ باشند.

میراث فرهنگی کشور ما به جهت موقعیت خاص جغرافیایی به عنوان کشوری که با فرهنگ دیرین، در سرنوشت انسان و شکل‌گیری تمدن‌های جهان دخیل بوده است، اهمیت ویژه داشته و آثار به جا مانده از گذشتگان ما همواره زینت بخش موزه‌های جهان بوده است.

نتایج مطالعات و کاوش های باستان‌شناسی بازگوکننده آن است که ایران یکی از قدیمی‌ترین مراکز استقرار بشری در مرحله تولید غذا و پس از دوران غارنشینی بوده است. در مرحله بعد سیر تکامل فنون معماری و خانه‌سازی  مرحله استفاده از چینه و گل ورز داده و خشت‌های  دست یاز و قالبی را اول بار در ایران و بین‌النهرین یافته‌اند. ابزار سنگی به دست آمده از ساکنان اولیه حاشیهٔ کوه‌های خراسان، زاگرس و البرز در نوع خود از مستند‌ترین مدارک تاریخی داستان کهن زندگی انسان در طول تلاش‌های بی‌وقفه و مقاومت‌های دلیرانه در مقابل خشونت عوامل طبیعی است.

استفاده از فلز را در هفت هزار سال پیش در جنوب شرقی ایران در تل ابلیس کرمان و در فلات مرکزی در تپه‌سیلک کاشان می‌توان ردیابی کرد. همه این وقایع تجلی عینیت اندیشه‌های انسانی است و مجموعه این اندیشه‌ها، فرهنگ ما را تشکیل می‌دهد. نشانه‌های به جا مانده و ملموس و عینی آن یعنی آثار و اموال فرهنگی-تاریخی موضوع عمده مورد بحث میراث فرهنگی کشور است.