درآمدی بر دیپلماسی گردشگری

دربارۀ کتاب

به‌راستی ريشۀ اصلی راه نيافتن و نيامدن گردشگر به كشور را بايد در كدام عامل جستجو كرد؟ هرچند بسياری نبود امنيت و قوانين دست‌وپاگير را مهم‌ترين موانع گردشگری می‌دانند، اما آيا عملكرد سفرا و سفارتخانه­‌ها در خارج از كشور كه به‌‏عنوان ركن اصلی پذيرش گردشگری به شمار مي‌­آيند تاكنون مورد بررسی قرار گرفته است؟ آيا بهتر نيست به‌دليل ارتباط و برخورداری كه دفاتر خارج از كشور با صنعت گردشگری دارند، به‌تناسب از قوانين ساده‌­تری در حوزۀ پذيرش برخوردار باشند؟

وزارت امور خارجه به‌‏عنوان دروازه‌­بان گردشگری به شمار می‌آيد، لذا ضروری است این بخش با همکاری گسترده با سایر بخش‏‌های درگیر با گردشگری و عدم انجام اقدامات جزيره‏‌ای و مستقل، به توسعۀ این صنعت کمک کند.

شايد بتوان گفت موضوع پذيرش گردشگری و توسعۀ آن و اجازۀ ورود به اتباع كشورهای ديگر به‌واقع آیينۀ تمام‌نمايی از سياست خارجی هر كشور است. دیپلماسی گردشگری به نقش گردشگری در ایجاد صلح، رونق اقتصادی و افزایش درآمد، خنثی‌کنندۀ تبلیغات منفی خارجی و… و جایگاه دولت در دستیابی به این اهداف اشاره می‌کند. موفقیت یا شکست صنعت جهانگردی در هر کشور به‌طور مستقیم به اعمال سیاست‌‏های حمایتی دولت وابسته است به‌نحوی‌که هرچه چتر حمایتی دولت درخصوص گردشگری گسترده‌‏تر باشد، شکوفایی این بخش هم بیشتر خواهد بود.

توجه به ارتباط گردشگری با عوامل سیاسی و نقش گردشگری در توسعۀ سیاسی و نیز تأثیر تصمیم‌‏گیری­‌های سیاسی بر توسعه یا عدم توسعۀ گردشگری، نقش دولت، بخش خصوصی، بخش عمومی، نهادها، سازمان­ها و ارتباط بین این اجزاء با گردشگری از عوامل قابل‌توجه در دیپلماسی گردشگری است؛ لذا تدوین دیپلماسی گردشگری و اجرای آن می‏‌تواند زمینه‌­ساز ورود گردشگران و به‌دنبال آن استقرار صلح پایدار و رونق اقتصادی و افزایش درآمد ناخالص ملی کشور باشد که کتاب درآمدی بر دیپلماسی گردشگری به آنها می‌پردازد.

این مجموعه در شش گفتار، به معرفی دیپلماسی و گردشگری، تاریخچه و تقسیمات آنها، مفاهیم و تعاریف، قوانین حاکم بر روابط سیاسی، رابطۀ دیپلماسی با سیاست خارجی، نقش جهانی شدن در توسعۀ گردشگری و دیپلماسی، شاخص‌‏های روابط سیاسی و گردشگری و دیپلماسی برپایۀ گردشگری یا همان دیپلماسی عمومی گردشگری می‌پردازد.